همچو به همهء جهات ملت صدمه وارد بياورند كه نه جناح روحانى و نه جناح سياسى و نه دانشگاه و نه بازار ، ديگر تا آخر نتوانند نفس بكشند ! الآن اين وضعى كه ايران پيدا كرده است ، اين افعى را زخمى كرده ؛ آن چيزهايى كه او در مغزش پخته بود هميشه كه « منم ، و ديگر ملت هم همه هوادار من ، شاهدوستى در سرتاسر ايران هست ، همه به حكم من هستند و كسى مخالف با من نيست ، نمىشود باشد » - اينها همه فرو ريخت ! اين كنگره‌هاى خيالى كه به مردم جا زده بودند - واقعيتى نداشت و ليكن يك الفاظ خوشگلِ بَزَك كرده‌اى تسليم مردم مىكردند - پرده‌ها تا يك حدودى پس رفت و اين كنگره‌هاى بلند خيالى كه درست كرده بودند ، اينها يكى بعد از ديگرى فرو ريخت و آمال و آرزوهايى كه داشت - بسيارىاش - پايمال شد . اين الآن يك افعى زخمى است كه اگر مهلت به او بدهند و ملتْ سردى و سستى از خودش نشان بدهد ، اين سر بلند مىكند و اين دفعه زهرش را به تمام اقشار ملت مىريزد ، زهرى كه ديگر نتوانند اينها به علاج برخيزند . بىاثر بودن حكومت نظامى و كودتاى نظامى همهء اين تشبثاتى كه ايشان كرده است ، مثل « دولت آشتى » پيش آوردن ، و حالا هم ديدند كه آن آشتى از جنگهاى دولتها با هم مثل اينكه بدتر بود ! و آن ملايمت ، به خيال خودشان ، به صورت يك حكومت نظامى خشن درآمد و بعد هم در حكومت نظامى شان شكست خوردند . حكومت نظامى ! حالا خودشان ماندند و اعلاميه‌هاشان ! اعلام مىدهند كه - اعلاميهء نمرهء چند كه - مردم دو نفر هم همراه هم ، بيشتر از دو نفر نبايد همراه هم در خيابانها راه بروند . در مقابل اين ، در همان جايى كه حكومت نظامى است پانصد هزار ، سيصد هزار بلكه گاهى بيشتر از اينها راه مىافتند در خيابانها و شعار مىدهند و هر چى دلشان مىخواهد مىگويند ! حكومت نظامى هم شكست خورد . با شكست خوردن حكومت نظامى و مقابلهء مشت و تانك ، فهميدند كه مشت بر تانك مقدم است ؛ ارادهء ملت بر توپ و مسلسل پيشى دارد . اينها از كودتاى نظامى هم مأيوسند ، ولى ذكرش را مىكنند . كودتاى نظامى ! الآن